Toon items op tag: Dienst der Domeinen
ZMF vecht vergunning tot uiterste aan
EMMAHAVEN - Wanneer minister Braks van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij eind deze maand mocht beslissen dat er de komende zes jaar gejaagd mag worden op eenden en ganzen in het Verdronken Land van Saeftinghe, dan zal de Zeeuwse Milieu Federatie niet aarzelen om dit juridisch aan te vechten. Cijfers in een maandag gepresenteerde nota tonen aan dat de jacht het natuurgebied veel schade brengt.
Drs. J. Boom bioloog en schaapsherder in het Verdronken Land, laat er geen twijfel over bestaan: "Het uitoefenen van de jacht doet zowel in het beweide- als onbeweide schor ernstig afbreuk aan de internationaal belangrijke functie van dit gebied als winteropvanggebied voor watervogels. Vanwege de hoge status van dit gebied als Staats- respectievelijk Beschermd Natuurmonument, dient een nieuwe vergunningsaanvraag in het kader van de natuurbeschermingswet te worden afgewezen." Met de nota ‘Natuurbeheer en jacht in het Verdronken Land van Saeftinghe, anno 1990’ hopen de samenstellers - vogelwaarnemers, gidsen en Zeeuwse Milieu Federatie - de minister duidelijk te kunnen maken dat de jacht een negatieve invloed heeft op de unieke vogelstand in het gebied. "Deze nota toont de absurdheid van de jacht aan", zegt Boom. "Observaties en vogeltellingen tonen aan dat de dieren gebaat zijn bij rust." Boom realiseert zich wel dat telgegevens pas echt iets zeggen wanneer ze over een groter aantal jaren worden verzameld. Over de periode 1983 tot 1989 werd er door de Dienst der Domeinen bijna systematisch in heel het land jachtvergunningen verleend, steeds met goedkeuring van het ministerie. In 1989 stelden veldbiologen, gesteund door alle Saeftinghe-gidsen, schaapsherders, de beheerder van het gebied Stichting Het Zeeuwse Landschap, natuurbeschermingsorganisaties en de Zuidelijke Landbouw Maatschappij zich op voor het beperken van de jacht.
Precedent
Maar tot een verband kwam de politiek niet. De behandeling van een nieuwe vergunningsaanvraag door de jagersvereniging duurde vanwege formele kwesties echter zo lang dat er afgelopen winter niet werd gejaagd. Op 1 oktober aanstaande wordt het nieuwe jachtseizoen geopend en de jagers verwachten deze maand een uitspraak van de minister. Wanneer Braks de jacht verbiedt, dan verwacht Boom dat er van de maatregel een zekere precedentwerking uit zal gaan voor andere natuurgebieden in Nederland. De samenstellers van de nota, die niet alleen naar Braks is verstuurd, maar ook naar Gedeputeerde Staten wijzen erop dat tijdens de afgelopen winterperiode de opvangcapaciteit van het schor voor wintergasten is toegenomen voor die ganzen- en eendensoorten die door hun aantallen het internationale belang van het Verdronken Land bepalen. "Enkele bijzonder spectaculaire dwaalgasten als lepelaars (dit jaar met circa 150 stuks een kwart van de Nederlandse populatie) of kraanvogels, hebben alleen een kans als het gebied als jachtvrij wordt aangemerkt", zeggen de samenstellers van de nota. Wanneer braks de jacht in het Verdronken Land legaliseert, dan zegt Thijs Kramer namens de Zeeuwse Milieu Federatie niet te zullen aarzelen om de vergunning juridisch aan te vechten. "Plezierjacht hoort niet in het gebied als dit thuis. In het verleden is dit middels het juridische pad al eerder bewezen. De vogelbescherming heeft ook al toegezegd ons te zullen steunen. Hopelijk hoeft het zover niet te komen", aldus Kramer.
De vogels en het Verdronken Land
EMMAHAVEN – Er is nog steeds geen zekerheid voor de vogels van het Verdronken Land van Saeftinghe. De procedure over de afschaffing van de jacht in het gebied is nog steeds aan de gang en dreigt een slepende zaak te worden. De Stichting Het Zeeuwse Landschap, die het natuurreservaat beheert, had de uitkomst al enige tijd geleden verwacht. "Sinds maart 1989 is er niet meer gejaagd in Saeftinghe", vertelt R. J. Willems van Het Zeeuwse Landschap. "Dat is erg gunstig, het blijkt ook uit het gedrag van de vogels die leven in het gebied. Daarom moet de jacht daar gewoon volledig afgeschaft worden, in het belang van de natuur."
Het Verdronken Land van Saeftinghe is deels eigendom van particulieren en deels van de Dienst der Domeinen. De officiële bevoegdheid om jachtvergunningen af te geven ligt bij deze laatste. Momenteel ligt er nog één aanvraag voor een jachtvergunning voor de Saeftinghe te wachten bij de dienst. Willems vermoedt dat de vergunning voorlopig niet wordt verstrekt. "In ieder geval zullen ze wel wachten tot er meer bekend is over het eventuele jachtverbod dat is aangevraagd. Tot die tijd denk ik dat er weinig zal gebeuren." Door het uitblijven van jacht in het gebied sinds vorig jaar april is het gedrag van met name eenden en ganzen wezenlijk anders dan voorgaande jaren. De dieren kunnen dicht worden benaderd en als ze opvliegen volgen er geen waarschuwingssignalen. Ook bleek na onderzoek en observatie door een aantal gidsen en vogeltellers, dat de vaste plaatsen van groepen rustende en foeragerende ganzen aanzienlijk meer over het gebied zijn verspreid. Met name het gebied ten noorden van Emmahaven lijkt tot aan de Westerschelde volledig in gebruik te zijn genomen.
Polders
In de voorgaande jaren, waarin wel gejaagd werd in de Saeftinghe, trokken de ganzen vaak met grote groepen de achterliggende polders in en deden zich tegoed aan de wintertarwe op de landbouwgronden daar. Op die manier was de jacht niet alleen schadelijk voor de Saeftinghe en de vogels, maar ook voor de landbouw. "Iedereen is dus gebaat bij een jachtverbod", verklaart Willems. Deze mening wordt gedeeld door gids/vogelteller Richard Bleijenberg. "Jacht is onnodig in de Saeftinghe", vertelt hij. "Incidenteel hebben we nog wel eens te maken met stropers. Niet in grote mate, maar het komt wel voor. Dat houdt niet alleen in dat er vogels gedood worden, maar ook dat er lood in het milieu komt. Als er iets schadelijk is, dan is het dat wel!" De slogan van Bleijenberg luidt niet voor niets 'Saeftinghe beheren zonder geweren'. "Dat grove geschut is nergens goed voor. De natuur doet zelf haar werk wel, daar moeten wij niet tussen komen met geweren en al die onzin. We moeten gewoon zorgen dat het gebied een goede basis is voor trekvogels en overwinteraars. We moeten de natuur de helpende hand toesteken, niet - letterlijk - verknallen!"
Saeftinghe beheren zonder geweren. Dat is de slogan van gids Richard Bleijenberg. "We moeten de natuur niet letterlijk verknallen", zegt hij. Foto GPD