In Saeftinghe is niet veel te vinden wat geologie betreft. Drie ijstijddekzanden dagzomen op de L.L.W.S. Marlemont, de Noord- en Zuid-Saeftinghe. L.L.W.S. is gewoon laagwater wanneer de kentering plaatsvindt. Maar gebroken eikenstronken kregen in 1993 aandacht, deze wortelen rechtstreeks in het ijstijdzand. Verschillende pogingen op onderzoek mislukte. Enkele jaren geleden zagen we voor 't eerst boomstammen eiken, dus moeraseiken. Een boom werd geborgen. Door misverstand werd er geen onderzoek op gedaan. Een tweede poging mislukte. Rijkswaterstaat was telkens bereid om materiaal ter beschikking te stellen. Ondertussen kwam een dikke stam tevoorschijn, diameter 120 cm. De gemeente Hulst toonde interesse, om deze mooie boom te presenteren voor 't publiek. Er kwam eindelijk een plan om deze boom te bergen. Met voldoende werkkracht zouden wij op 12-02-2005 op pad gaan. Alles werd goed voorbereid. Maar de weerberichten waren niet goed. Er werd dan toch besloten om te gaan. Om 08.30 uur vertrek Walsoorden, er waren enkele ziekmeldingen. 7 Mensen van R. W. zijn al aan boord. Dr. A Prinsen van de Gemeente Hulst, Isa Annè, Zeeuwslandschap, ikzelf en AWN. Bij het vertrek zat de N.W. wind in de stroom. Dat bracht wat golfslag mee. Maar de "DELTA" is een rededijk groot en goed schip. Bij aankomst Marlemont, wachten tot de turfkliffen bloot kwamen. Wil, de schipper deed het voorzichtig. Alhoewel er windkracht 8 stond. Schoppen en prikkers werden gebruikt, want deze machtige boom zat redelijk in het zand. Hij werd op 2 ton geschat. Er werd gevochten tegen het zand dat steeds maar bijvloeide. Er werd besloten om met de lier van het schip te trekken. Helaas, alles zat muurvast en de stroppen braken door 't gewicht van het zand. Ondertussen ging ikzelf naar de 2e boom die veel lichter was. Het werd alles of niks. Om 12.00 uur precies laagwater moest het gebeuren. De boom zat gelijk met 't wateroppervlak, maar in de klif. Ik zou dit nooit iemand commanderen. En toch lukte het. In 't begin kregen wij allen een zeer modern zwemvest. Iets wat meer op 'n BH leek. Bij het pakken naar de strop kreeg ik een uitblinker over me. Daardoor ging de zwemvest in werking en spande rond mijn hals. Isa riep nog naar mij: "Richard, dit is zelfmoord." Maar de boom werd gestropt en dat was als een overwinning. Een uur later lag deze boom aan dek. Het onderzoek kon nu beginnen. Maar de zware eik liet zich niet goed stroppen. Er werd nog een blaas opgelegd. Ondanks het harde labeur, werd de rubberboot buitengezet. De mannen vochten als leeuwen, maar het lukte niet. Daar kwam nog bij dat de "DELTA" geen gebruik kon maken van de kopschroef. Daar kwam ook nog bij dat de stroom toenam, waardoor alles verdween in de golven. De teleurstelling was groot na zo' n zwaar werk. Zelden heb ik mensen zo zien vechten tegen de ruwe zee. Ook de Saeftinghe-gids Isa, heeft haar man gestaan. We hebben geworsteld en zijn boven gebleven. Twaalf februari 2005, een dag dat er geschiedenis is gemaakt, een dag met prettige samenwerking, een dag om nooit meer te vergeten.
Door Richard Bleijenberg