Al heel vroeg was ik lid van de Dorpsraad in Nieuw-Namen (1980). De Dorpsraad van toen was te vergelijken met de Culturele Raad Kieldrecht, waar normaal het verenigingsleven in vertegenwoordigd is. Ieder komt dan in het belang van zijn club zijn ideeën naar voor brengen. Uit de Dorpsraad van Nieuw-Namen zijn nu bijna alle verenigingen verdwenen. Dat doet ons nadenken over de manier waarop zij nu mensen ronselen. Tijdens de algemene vergadering van 24 september kwam dat nog maar eens duidelijk naar voor tijdens de terugfluiting van de parking achter de kerk. In het bestemmingsplan is dit een rustgebied: rust voor het kerkhof en de Meester van der Heijdengroeve. Maar enkele heren van de Dorpsraad wisten het allemaal beter en misleidden de gemeente. Oude bomen zijn reeds gekapt en naast de muur van het kerkhof ligt nu een braakliggend terrein. Reeds 23 jaar beheer ik de groeve, het is vrijwilligerswerk! Op de vraag voor een fatsoenlijke entree naar het reservaat krijg ik te horen: "dit is eigenbelang". Ook naar een veel vroegere vraag om een oud pad "de Lage Wegel" terug te herstellen met een grenspaal die onzichtbaar is gemaakt, daar hebben ze geen oren naar. De Dorpsraad mag van de gemeente Hulst 10.000 euro besteden met het doel het dorp leefbaarder en vriendelijker te maken. Direct weet men dit te gebruiken voor de opknap van de zolder van Stichting de Kauter. En als je dat gebouw nu bekijkt, dan merk je niks van die 10.000 euro. Het gebouw heeft een historisch uiterlijk met prachtige dakkapellen. Het is even oud als onze parochie, die gesticht werd door de pastoor Camerman in 1859. Het gebouw heeft al verschillende functies gehad, ondermeer patronaat, de zusterverpleging. Maar bijzonder was de bewaarschool of de "kakkefuut". Dit laatste woord is afgeleid van het feit dat vele kleutertjes nog niet zindelijk waren. De eerste kleuterleidster daar was Stifke; die had 78 kleuters (enkele zijn nu nog in leven). De tweede was Ema van Gas, zij is later getrouwd met de nu 100-jarige Charel Snoeck uit Kieldrecht (zie foto). De door mij dikwijls gestelde vraag aan Stichting de Kauter was om de gedenksteen in de bovengevel te reinigen en leesbaar te maken. Maar daar hebben ze geen oren naar. Op deze steen staat het stichtingsjaar 1859, de naam van de eerste pastoor en de Bijbelse tekst: "Laat de kleinen tot mij komen". De bemoeienissen van de Dorpsraad gaan echt te ver. Ze worden teruggefloten door de gemeente bij aanleg van een parkeerplaats achter de kerk en dat is niet goed voor een prachtig dorp als Nieuw-Namen. Op de vraag van A. van Duyse over wanneer er een wisseling van de wacht zou komen, kwam geen antwoord. En zo zijn er nog veel vragen die kunnen gesteld worden… dat alles is ondemocratisch. Maar ondertussen toch maar mensen ronselen voor een Dorpsraad…

Door Richard Bleijenberg